Zondag 17 juli Een zonnige kortingsdag

Vanmorgen werden we van de wekker wakker om 8.30 uur. We zitten al helemaal in het Floridaritme!

Leuk om alle reacties op het blog te lezen: het internet is eindelijk een beetje snel hier, dus we konden nu alles lezen zonder tussen elke muisklik 5 minuten te moeten wachten.

Om 9.00 uur gingen we naar beneden voor het ontbijt, wat er goed uit zag! Lekkere verse muffins en bagels, gekookte eitjes, yoghurt en je kon zelf wafels maken.

Nadat we een spoedcursus 'Hoe bak ik een perfecte wafel?' hadden gekregen van een Amerikaanse oma, hadden we 3 minuten later een perfecte wafel op ons bord (helaas vergeten een foto te maken haha).

Na het ontbijt liepen we even naar buiten om een foto van het hotel te maken.

Om half 11 stelden we de tomtom in naar Ponte Vedra, een strand in de buurt, om even een kijkje te nemen. Het was maar een kwartietje rijden en onderweg kwamen we langs hele mooie huizen.

We vonden een parkeerplek vlakbij het strand en liepen even het strand op. Het was een mooi breed strand en het was er nog heel rustig.

 

Omdat we geen strandspullen hadden meegenomen, bleven we niet zolang en reden we naar St. John's Towncentre. Deze openluchtmall was maar 10 minuten rijden.

Het was nog rustig bij de mall, dus we hoefden niet te zoeken naar een parkeerplek.
De mall zag er erg leuk uit, met allemaal straten met winkels, eigenlijk heel anders als de malls waar we tot nu toe zijn geweest in Florida, echt een aanrader!

We hebben er een paar uur gelopen, want er zaten een heleboel winkels waar we altijd goed kunnen slagen. We merkten wel dat de prijzen van kleding hoger lagen dan vorig jaar.

Bij Aeropostale vonden we allemaal wat leuke dingen en kregen we $ 10 korting toen we vroegen of ze nog kortingsbonnen hadden.
Ook bij Hollister kregen we korting, dus onze dag kon niet meer stuk hahaha!

Rond 15.00 uur hadden we het wel een beetje gezien en hadden we het ook heeeeeel erg warm.
Bij de Target haalden we wat te drinken om mee te nemen naar het hotel.

Op weg naar het hotel reden we even langs Applebees om naar het menu te kijken. Het zag er allemaal heel lekker uit en het restaurant zag er gezellig uit, dus we besloten om hier 's avonds te gaan eten. We kunnen ernaar toe lopen, want het is vlakbij het hotel.
Bij de receptie kregen we (voor de 3e keer vandaag) een kortingsbon voor Applebees hahaha.

In de hotelkamer bewonderden we onze aankopen nog een keer.

Daarna trokken we onze bikini's aan (en Richard z'n zwembroek) en doken we het zwembad in want het was behoorlijk warm (hopelijk blijft het de hele vakantie zulk mooi weer!).

 

Denise en Majory verhuisden na een uurtje naar ligbedden in de schaduw en keken naar een eekhoorntje die halsbrekende toeren uithaalde om zaadjes van struiken te eten!

Om 18.00 uur gingen we douchen en even uitrusten van al het geshop.

Ineens hadden we allemaal honger en gingen we lopend naar Applebees, dat is toch wel erg bijzonder in Amerika!

 

Richard en Majory namen samen een menu voor $ 20 met een free appetizer, Richard koos voor pasta met 3 soorten kaas en kip, Majory had een american burger en Denise koos voor een hamburger (voor de eerste keer!).

Als appetizer namen we nacho chips met spinaziedip, die we met z'n drietje deelden.
Het smaakte allemaal erg goed!

Na het eten wandelden we terug naar het hotel, waar we nog een spelletje deden in de kamer.

Morgen gaan we via St. Augustine naar de villa in Davenport!

Zaterdag 16 juli Van Haines City naar Jacksonville

Vanmorgen werden we rond 7.00 uur wakker in de villa van Ronald & Monique.
Majory plaatste de foto's nog bij het verhaal van gisteren en daarna gingen we op ons gemakje douchen.

Ronald, Monique en Jasper waren ook al wakker en een half uurtje later kwamen ook Lisa en Denise naar beneden voor het ontbijt.

We smulden met z'n allen van de fruitloops, bagels en geroosterde boterhammen en de yoghurt.

Na het ontbijt gingen we bij het zwembad zitten, want de zon scheen inmiddels volop en het was lekker warm! Jasper en Lisa probeerden het zwembad uit nadat Lisa een kikker uit het zwembad had gevist haha!

Nadat we nog wat gedronken hadden, stopten we de laatste spullen in de koffers en namen we afscheid van de Paauwetjes. We zien elkaar volgende week zaterdag weer als ze een nachtje in onze villa komen logeren.

Nu het licht was, was het een zeker makkelijker rijden op de wegen bij de villa!

Nadat we getankt hadden, stelden we de tomtom in naar St. Augustine, wat ongeveer 2,5 uur rijden was.
We liepen onderweg flink wat vertraging op door de drukte op de 4, dus we besloten onderweg om rechtstreeks door te rijden naar Jacksonville, omdat we anders vrij laat bij het hotel aan zouden komen.

Bij Lake Mary stopten we voor de lunch bij Mc Donalds, waar we heel goedkoop aten, want Richard downloadde ter plekke de app, waardoor de patat gratis kregen. En omdat we 1 Mc Chicken te weinig kregen, hoefde we deze niet af te rekenen!
Omdat we binnen bijna bevroren door de airco, aten we alles lekker buiten in het zonnetje op.

Toen we aan kwamen rijden, zagen we dat aan de overkant een Steak 'n Shake zat, die bekend is om de lekkere milkshakes.
Die wilden we natuurlijk wel uitproberen!
Het was erg moeilijk om te kiezen, dus we moeten er waarschijnlijk nog een paar keer naartoe...
Na lang twijfelen koos Denise de Chocolate Chip Cookie Dough en Majory de Oreo Red Velvet mmmmm. We kregen er een lepel en een rietje bij!

 

 

 

 

We waren onderweg een tijdje zoet met de shakes!
Na een half uurtje rijden werd de lucht ineens heel donker en even later kwamen we in een flinke hoosbui terecht.

Om 15.45 uur kwamen we aan bij ons hotel voor de komende 2 nachten in Jacksonville: La Quinta Inn & Suites.
We kregen een mooie ruime kamer op de vierde verdieping.

Nadat we de koffers hadden neergezet, trokken we snel onze zwemkleding aan en gingen we naar het zwembad. Gelukkig scheen de zon al weer en het was erg warm (de gevoelstemperatuur is hier vandaag 40 graden).
Zelfs het zwembadwater was lekker warm!
Na het zwemmen droogden we op in het zonnetje op de ligbedden bij het zwembad.

Onderweg hadden we al bedacht dat we vanavond wilden gaan eten bij TGI Friday's, die als het goed is vlakbij het hotel is.

We gingen douchen en even relaxen op de kamer en daarna reden we richting TGI Friday's waar we inderdaad binnen 10 minuten waren.

We hadden een bon voor een free appetizer, dus we kozen pretzels  en potatoe skins.
Denise koos als hoofdgerecht chicken fingers en Richard en Majory hadden allebei een lekkere burger.
Het smaakte allemaal erg lekker en we hadden weer geen plek voor een toetje...

 

 

 

 

 

Vanavond een beetje op tijd naar bed en morgen gaan we shoppen!

Vrijdag 15 juli Joehoe, schone kleren!

Vanmorgen was Majory als eerste wakker, de mensen in het hotel waren nog luidruchtig met hun ochtendrituelen! Dus wat doe je om zo'n tijd? Het blog van de vorige dag afmaken in de badkamer hahaha!

Denise en Richard waren ook al vroeg wakker, dus we besloten om maar vroeg te gaan genieten van het ontbijt. Echt genieten hebben we er niet van gedaan brrrr er was vooral veel pap ieeuwww (en heel veel mensen aten dat echt) en gebakken aardappels en worstjes.

Gelukkig waren er ook muffins, dus daar hebben we alle 3 onze buik een beetje mee gevuld.

Na het ontbijt namen we nog een kijkje bij het zwembad van het hotel. Het zag er erg leuk uit met een tropische tuin erbij.

Om half 10 vertrokken we naar de Sawgrass Mall, het was nogal bewolkt, maar wel lekker warm; in onze lange broeken :(

We parkeerden de auto vlakbij de Collonades Outlet (waar ze druk aan het verbouwen waren) en liepen daarna traditiegetrouw een rondje langs de alligatorbeelden.
Jammer genoeg stonden er nog maar 4.

Daarna gingen we op koopjesjacht in de mall, maar het werd vooral kijken en niet zoveel kopen (dat komt later nog wel!).
Denise heeft in ieder geval een leuk jurkje gekocht bij Aeropostale en Richard slaagde daar voor 2 polo's. Ook vond Denise een leuke bikini, die in Nederland nergens te vinden was, dus die gaat vast nog wel van pas komen hier!

's Middags lunchten we op het foodcourt met lekkere Subway broodjes en een grote pretzel van Auntie Anne's.

We liepen nog door een stukje van de mall waar we nog niet geweest waren en om 15 uur waren we terug bij de auto en stelden we de tomtom in naar Miami Airport (dachten we...) om hopelijk herenigd te worden met onze koffers.

Helaas had onze tom waarschijnlijk een andere Miami Airport in gedachten, want we kwamen in ieder geval niet op de goede plek aan...een klein half uurtje later gelukkig wel!

We hadden gisteren afgesproken dat we ons zouden melden bij de balie van de vertrekhal van Alitalia, en die vonden we gelukkig al snel.
Majory stapte uit de auto en Richard en Denise gingen rondjes rijden om de luchthaven omdat ze daar niet mochten parkeerden.
Majory werd bij de balie doorverwezen naar de 2e verdieping die bijna helemaal uitgestorven was, dus wat nu? Ineens zag ze in de verte een bagagekarretje staan met onze koffers jeeeehhh!
Toen ze daar naartoe liep, kwam de vrouw van Alitalia ineens uit een deur gerend en ging haar helemaal knuffelen hahaha, zij was zo blij voor ons dat de koffers alle 3 terecht waren en wij uiteraard ook!

Ze liep mee met Majory naar beneden en al gauw kwamen Richard en Denise aangereden en konden we aan de autorit naar Haines City beginnen!

Het eerste deel van de reis duurde erg lang, omdat het verkeer rond Miami niet echt doorreed.

Onderweg aten we wat bij Mc Donalds vlakbij Vero Beach, en we kregen daar nog een berichtje binnen van Michael en Nicole dat er een staatsgreep was gepleegd in Turkije. Gelukkig schreven ze dat er in de badplaatsen niets aan de hand is en kunnen ze hopelijk ook lekker blijven genieten van hun vakantie! Daarna begonnen we aan het laatste deel van de rit naar Haines City. De laatste 20 km was best spannend en vooral heel donker langs allerlei kleine donkere weggetjes.

Om 21.45 uur kwamen we aan bij de villa van Ronald, Monique, Lisa en Jasper.
We bewonderden de mooie villa en daarna genoten we van koffie en thee met een heerlijk stukje appeltaart!
Rond 23.00 uur zochten we allemaal ons bed op nadat we eerst heerlijk gedoucht hadden en onze vieze kleding konden omruilen voor schone kleren!

Donderdag 14 juli Een pittige reisdag zonder happy end

De wekker van Majory ging vanmorgen al om 1.45 uur! Daarna ging de wekker van Denise, Michael en Richard.

Net voor 3 uur waren we klaar met douchen en de laatste spullen inpakken en toen ging de deurbel en stond Nicole voor de deur!

Kees (Nicole's vader) stond al klaar met een aanhanger achter zijn auto zodat we allemaal met bagage mee konden naar Schiphol!

 

Binnen een half uurtje waren we bij Schiphol en nadat we afscheid hadden genomen van Kees, liepen we met Michael en Nicole mee naar de incheckbalies van Transavia, Hun vlucht naar Anatalya zou om 6.15 uur vertrekken en onze vlucht om 7.20 uur, dus we hadden nog tijd genoeg.

Het inchecken ging heel snel en daarna wilden we nog wat gaan drinken met z'n allen. Maar helaas konden we niet meer meelopen door de douane, omdat onze gates niet bij elkaar lagen, dus we namen bij de douane afscheid van elkaar.

 

Omdat we  thuis onze boardingpassen alleen voor het 1^e deel van de vlucht van Amsterdam naar Rome konden printen, hadden we gisteren naar KLM en Alitalia gebeld hoe het zat met de boardingpassen voor het traject Rome-Miami. We moesten deze ophalen bij de Alitaliabalie op Schiphol maar deze was nog gesloten.En de KLM balie ook.

Bij het inchecken bij de KLM-balie spraken we een nogal negatieve medewerkster van KLM die zei dat we de overstap in Rome waarschijnlijk niet zouden halen en de koffers zouden dan ook niet mee kunnen. Dat komt ervan als mensen zo’n korte overstaptijd kiezen zei ze… nou..die hebben we zelf helaas niet uitgekozen, maar Alitalia door een deel van onze vlucht te annuleren maarja. We hoopten er maar het beste van, maar helemaal gerust waren we er toch niet op.

We brachten de tijd voordat we naar de gate konden gaan door op ligbedden voor het raam met uitzicht op de vliegtuigen.

Richard kwam onderweg nog een voorproefje tegen van de burgers in Amerika!

 

Keurig op tijd konden we boarden voor de vlucht naar Miami, maar toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, hadden we al snel door dat er iets mis was en dat we waarschijnlijk te laat zouden vertrekken...we riepen er een stewardess bij en vroegen of we onze overstap in Rome nog zouden kunnen halen, maar dat wist zij ook niet. Er zaten ook een heleboel mensen in het vliegtuig met een connected flight naar Malta die een nog kortere overstap hadden dan wij.

Uiteindelijk hoorden we na bijna 1 uur dat het vliegtuig door een 'berekeningsfoutje' 1.000 liter brandstof teveel had en dat we daardoor te zwaar beladen waren en niet mochten vertrekken… omdat een deel van de brandstof wegpompen met een pompwagen erg omslachtig zou zijn, had de technische man van KLM bedacht dat we een tijdje met draaiende motoren op de baan moesten blijven staan, om zo het teveel aan brandstof op te maken. Dat kostte een hoop tijd en we kregen het nogal benauwd…

Na 1 uur en 20 minuten vertrokken we uiteindelijk en kregen we te horen dat de vlucht vanaf Rome om 11.15 uur zou vertrekken in plaats van om 10.40 uur, dus met een beetje geluk zouden we de vlucht nog kunnen halen. En de stewardessen verzekerden ons dat onze bagage sowieso mee zou gaan, omdat je nooit zonder bagage mag reizen.

Hierdoor waren we wel een beetje gerustgesteld. De vlucht ging wel snel voorbij en om 10.30 uur landden we in Rome. Er werd omgeroepen dat we zo snel mogelijk naar de gate moesten gaan.

Toen we uit het vliegtuig kwamen, stond er een stewardess van Alitalia op ons te wachten met een bordje met Miami erop. Het leek net op Robert ten Brink bij de All you need is love kerstspecial haha. Ze checkte wie we waren en toen moesten we zo snel mogelijk met haat mee naar de gate.

De stewardess holde in een sneltreinvaart met ons naar de andere kant van het vliegveld waar het boarden voor de vlucht naar Miami al begonnen was. We konden ook zo doorlopen bij de douane, dus dat was wel een voordeel! En we vonden het heel knap dat ze zo hard kon lopen op haar hoge hakken haha!

 

Gelukkig waren we dus (wel een beetje bezweet) op tijd bij het vliegtuig en de stewardess vertelde dat onze koffers ook gewoon mee konden.

 

Om 11.15 uur vertrokken we vanaf Rome.We hadden een heel mooi vliegtuig met schermjes in de stoelen voor ons, waarop je films kon kijken en spelletjes kon doen. En je kon zelfs je telefoon opladen en via een camera de vlucht volgen!

 

 

De vlucht duurde bijna 11 uur, en dat was toch wel erg lang (dat wisten we natuurlijk van te voren, maar het was toch een erg lange zit). We brachten de tijd door met korte slaapjes, lezen, films kijken en spelletjes te doen.

We hadden ons verheugd op het eten aan boord, want we dachten: een Italiaanse maatschappij, dat wordt pasta en pizza, maar het eten was helaas echt niet lekker. Zelfs de lasagne smaakte niet naar lasagne.

Denise heeft de reis overleeft met Crocky chips haha!

 

Eindelijk landden we om 16.30 uur (plaatselijke tijd) in Miami.

De paspoortcontrole en de vingerafdrukken deden we bij een automaat, dus dat ging erg snel! Omdat Denise een nieuw paspoort had, moesten we daarna nog even in de rij staan bij een speciaal loket, maar dat ging een stuk snel dan de normale rijen! Daar hebben we vorig jaar ruim 1,5 uur gestaan!.

Daarna begon het wachten op onze koffers… het werd steeds stiller bij de bagageband en er kwamen geen nieuwe koffers meer, dus je raadt t al… de koffers waren weg…dus toch.

Richard liep naar een balie van Alitalia en daar stond al op een lijstje  dat onze koffers er niet waren en dus blijkbaar toch nog in Rome zijn ondanks alle beloftes dat het goed zou gaan. De dame bij de balie bleef maar zeggen how sorry she was, maarja, daar hadden we niet zoveel aan…we wilden natuurlijk gewoon onze koffers met al onze spullen hebben en lekker naar het hotel gaan om ons op te frissen na de lange reis.

Ze zei dat de koffers als het goed is morgen met dezelfde vlucht als vandaag naar Miami zouden komen en eventueel bij ons hotel bezorgd konden worden. Maar de bedoeling was om de auto op te gaan halen, voor 1 nacht naar ons hotel in Fort Lauderdale te gaan en dan morgenochtend via de Sawgrass Mall naar Haines City te gaan om een 1 nacht in de villa van Ronald en Monique te logeren. Als de koffers inderdaad morgen in de namiddag in Miami zouden komen, konden ze pas zaterdag in de loop van de ochtend in Haines City gebracht worden, want dan zouden ze met een vliegtuig van Delta naar de luchthaven van Orlando worden gestuurd en vanaf daar de volgende dag met de auto naar Haines City komen. Klonk nogal vaag allemaal. Dat zou ook niet handig zijn, want we vertrekken zaterdagmorgen al vanuit Haines City naar Jacksonville en daarnaast is weer een nieuwe vlucht alleen maar een risico dat de koffers helamaal niet meer terugkomen…

Dus na lang nadenken besloten we om morgen zoals ook de bedoeling was naar de Sawgrass Mall te gaan en daarna terug naar het vliegveld van Miami rond 17 uur en dan maar hopen dat onze koffers er dan zijn. Is wel moeilijk om daar vertrouwen in te hebebn omdat het eerder ook al beloofd was. Daarna gaan we dan, wat later als dat de bedoeling was, naar de villa van Ronald en Monique in Haines City.

We moesten nog een formulier invullen met al onze gegevens en we kregen allemaal een klein zakje met wat nooddingen zoals een kam, een tandenborstel en een scheermesje en verder konden ze niet voor ons doen. Dus daar stonden we dan met alleen onze handbagage, waar natuurlijk niet veel bijzonders in zit (natuurlijk ook geen kleren die geschikt zijn voor het Florida klimaat..)

Was wel even flink balen allemaal, maar we besloten om er maar het beste van de maken op dat moment.

Met de Mia mover gingen we naar Avis waar we de auto hadden gehuurd. Daar hadden ze gelukkig wel goed nieuws, want we kregen een gratis upgrade van de auto, dus er stond een grote Mitsubishi voor ons klaar (voor de liefhebbers, ik heb geen idee watvoor 1 hahaha, misschien komen we daar morgen nog achter).

 

We stelden de tomtom in naar het hotel in Fort Lauderdale en na wat lichte file kwamen we daar rond 19.30 uur aan.

Het hotel ziet er leuk uit, alleen de badkamer is wat verouderd, maar het is toch maar voor 1 nacht, dus dat is niet zo heel erg.

Nadat we de handbagage in onze kamer op de 4^e verdieping hadden gelegd, gingen we bijna direct weer weg (we konden ons toch niet opfrissen en omkleden sniksnik).

Denise had al heel lang geleden bedacht dat ze graag bij The Cheesecake Factory wilde eten de eerste dag en als toetje natuurlijk een lekker stuk cheesecake!

 

We reden een half uurtje naar de Sawgrass Mall en we hoefden maar een paar minuten te wachten voor we aan tafel konden. Tijdens het wachten stonden we watertandend voor de vitrines met cheesecake njamnjam. We moeten er eigenlijk iedere dag gaan eten als we ze allemaal uit willen proberen!

Denise koos voor een pizza margarita en Richard en Majory namen allebei de orange chicken met witte rijst. Het smaakte heel erg lekker! Achteraf hadden we de orange chicken beter kunnen delen, want we hadden echt geen plek meer voor de cheesecake, zo jammer hahaha. En meenemen is niet handig, want we hebben geen koelkast in het hotel. Dus die cheesecake komt vast en zeker wel een andere dag!

 

 

 

 

We gingen nog even via de Target om wat toiletartiklen en water te kopen, maar omdat het al laat was vergaten we uiteindelijk de helft en moesten we nog langs de CVS vlakbij ons hotel. Gelukkig hadden we wel een flesje lenzenvloeistof voor Denise en Richard gevonden.

In het hotel gingen we nog even snel douchen en daarna ons bed opzoeken, want we waren toch wel erg moe.

Hopelijk gaat morgen alles goed en hebben we laat in de middag onze koffers.

Ik ben dit verhaal trouwens op de grond in de badkamer aan het typen, want Richard en Denise slapen nog en het is inmiddels vrijdagmorgen 6 uur haha.

 

Het is bijna zover!!

Wat is de tijd ineens snel gegaan! Een aantal weken geleden leek het nog zo lang te duren voor het zover was, en nu is het nog minder dan 1 week!

Deze laatste week gaan we gebruiken om alles klaar te leggen en de laatste dingen te kopen en te regelen.

De afgelopen weken hebben we ook nog een paar dingen geregeld. Denise had een nieuw paspoort nodig en daarom moesten we haar ESTA ook opnieuw aanvragen (hij zou eigenlijk nog een jaar geldig zijn maar ja...).

De aanvraag was snel gedaan en nadat we betaald hadden kregen we binnen een paar minuten al het bericht dat ze de Verenigde Staten gelukkig weer in mag! Zo snel is het nog nooit gegaan hahaha!

Van een collega van Richard mogen we de Tomtom lenen, zodat we overal in Florida de weg kunnen vinden!

Ook het vervoer naar Schiphol en terug vanaf Brussel is geregeld.
Michael en Nicole vertrekken ook op 14 juli vanaf Schiphol, zij gaan met z'n tweetjes naar Turkije en gaan een uurtje eerder de lucht in dan wij. Kees, de vader van Nicole, gaat ons donderdagmorgen heel vroeg allemaal naar Schiphol brengen! Wij kunnen dan eerst Michael en Nicole uitzwaaien en daarna wachten op onze vlucht naar Rome.

Op 6 augustus komt Patrick ons ophalen van de luchthaven in Brussel (hij heeft er speciaal een gepland dagje Efteling voor verzet!) dus daar zijn we heel blij mee!

We hebben inmiddels al aardig wat dingen bedacht om te gaan doen in Orlando en in de buurt van Cape Coral en Denise heeft al een handig lijstje gemaakt met adressen van supermarkten, restaurants en andere leuke dingen, dus we gaan ons zeker niet vervelen!