Donderdag 14 juli Een pittige reisdag zonder happy end

De wekker van Majory ging vanmorgen al om 1.45 uur! Daarna ging de wekker van Denise, Michael en Richard.

Net voor 3 uur waren we klaar met douchen en de laatste spullen inpakken en toen ging de deurbel en stond Nicole voor de deur!

Kees (Nicole's vader) stond al klaar met een aanhanger achter zijn auto zodat we allemaal met bagage mee konden naar Schiphol!

 

Binnen een half uurtje waren we bij Schiphol en nadat we afscheid hadden genomen van Kees, liepen we met Michael en Nicole mee naar de incheckbalies van Transavia, Hun vlucht naar Anatalya zou om 6.15 uur vertrekken en onze vlucht om 7.20 uur, dus we hadden nog tijd genoeg.

Het inchecken ging heel snel en daarna wilden we nog wat gaan drinken met z'n allen. Maar helaas konden we niet meer meelopen door de douane, omdat onze gates niet bij elkaar lagen, dus we namen bij de douane afscheid van elkaar.

 

Omdat we  thuis onze boardingpassen alleen voor het 1^e deel van de vlucht van Amsterdam naar Rome konden printen, hadden we gisteren naar KLM en Alitalia gebeld hoe het zat met de boardingpassen voor het traject Rome-Miami. We moesten deze ophalen bij de Alitaliabalie op Schiphol maar deze was nog gesloten.En de KLM balie ook.

Bij het inchecken bij de KLM-balie spraken we een nogal negatieve medewerkster van KLM die zei dat we de overstap in Rome waarschijnlijk niet zouden halen en de koffers zouden dan ook niet mee kunnen. Dat komt ervan als mensen zo’n korte overstaptijd kiezen zei ze… nou..die hebben we zelf helaas niet uitgekozen, maar Alitalia door een deel van onze vlucht te annuleren maarja. We hoopten er maar het beste van, maar helemaal gerust waren we er toch niet op.

We brachten de tijd voordat we naar de gate konden gaan door op ligbedden voor het raam met uitzicht op de vliegtuigen.

Richard kwam onderweg nog een voorproefje tegen van de burgers in Amerika!

 

Keurig op tijd konden we boarden voor de vlucht naar Miami, maar toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, hadden we al snel door dat er iets mis was en dat we waarschijnlijk te laat zouden vertrekken...we riepen er een stewardess bij en vroegen of we onze overstap in Rome nog zouden kunnen halen, maar dat wist zij ook niet. Er zaten ook een heleboel mensen in het vliegtuig met een connected flight naar Malta die een nog kortere overstap hadden dan wij.

Uiteindelijk hoorden we na bijna 1 uur dat het vliegtuig door een 'berekeningsfoutje' 1.000 liter brandstof teveel had en dat we daardoor te zwaar beladen waren en niet mochten vertrekken… omdat een deel van de brandstof wegpompen met een pompwagen erg omslachtig zou zijn, had de technische man van KLM bedacht dat we een tijdje met draaiende motoren op de baan moesten blijven staan, om zo het teveel aan brandstof op te maken. Dat kostte een hoop tijd en we kregen het nogal benauwd…

Na 1 uur en 20 minuten vertrokken we uiteindelijk en kregen we te horen dat de vlucht vanaf Rome om 11.15 uur zou vertrekken in plaats van om 10.40 uur, dus met een beetje geluk zouden we de vlucht nog kunnen halen. En de stewardessen verzekerden ons dat onze bagage sowieso mee zou gaan, omdat je nooit zonder bagage mag reizen.

Hierdoor waren we wel een beetje gerustgesteld. De vlucht ging wel snel voorbij en om 10.30 uur landden we in Rome. Er werd omgeroepen dat we zo snel mogelijk naar de gate moesten gaan.

Toen we uit het vliegtuig kwamen, stond er een stewardess van Alitalia op ons te wachten met een bordje met Miami erop. Het leek net op Robert ten Brink bij de All you need is love kerstspecial haha. Ze checkte wie we waren en toen moesten we zo snel mogelijk met haat mee naar de gate.

De stewardess holde in een sneltreinvaart met ons naar de andere kant van het vliegveld waar het boarden voor de vlucht naar Miami al begonnen was. We konden ook zo doorlopen bij de douane, dus dat was wel een voordeel! En we vonden het heel knap dat ze zo hard kon lopen op haar hoge hakken haha!

 

Gelukkig waren we dus (wel een beetje bezweet) op tijd bij het vliegtuig en de stewardess vertelde dat onze koffers ook gewoon mee konden.

 

Om 11.15 uur vertrokken we vanaf Rome.We hadden een heel mooi vliegtuig met schermjes in de stoelen voor ons, waarop je films kon kijken en spelletjes kon doen. En je kon zelfs je telefoon opladen en via een camera de vlucht volgen!

 

 

De vlucht duurde bijna 11 uur, en dat was toch wel erg lang (dat wisten we natuurlijk van te voren, maar het was toch een erg lange zit). We brachten de tijd door met korte slaapjes, lezen, films kijken en spelletjes te doen.

We hadden ons verheugd op het eten aan boord, want we dachten: een Italiaanse maatschappij, dat wordt pasta en pizza, maar het eten was helaas echt niet lekker. Zelfs de lasagne smaakte niet naar lasagne.

Denise heeft de reis overleeft met Crocky chips haha!

 

Eindelijk landden we om 16.30 uur (plaatselijke tijd) in Miami.

De paspoortcontrole en de vingerafdrukken deden we bij een automaat, dus dat ging erg snel! Omdat Denise een nieuw paspoort had, moesten we daarna nog even in de rij staan bij een speciaal loket, maar dat ging een stuk snel dan de normale rijen! Daar hebben we vorig jaar ruim 1,5 uur gestaan!.

Daarna begon het wachten op onze koffers… het werd steeds stiller bij de bagageband en er kwamen geen nieuwe koffers meer, dus je raadt t al… de koffers waren weg…dus toch.

Richard liep naar een balie van Alitalia en daar stond al op een lijstje  dat onze koffers er niet waren en dus blijkbaar toch nog in Rome zijn ondanks alle beloftes dat het goed zou gaan. De dame bij de balie bleef maar zeggen how sorry she was, maarja, daar hadden we niet zoveel aan…we wilden natuurlijk gewoon onze koffers met al onze spullen hebben en lekker naar het hotel gaan om ons op te frissen na de lange reis.

Ze zei dat de koffers als het goed is morgen met dezelfde vlucht als vandaag naar Miami zouden komen en eventueel bij ons hotel bezorgd konden worden. Maar de bedoeling was om de auto op te gaan halen, voor 1 nacht naar ons hotel in Fort Lauderdale te gaan en dan morgenochtend via de Sawgrass Mall naar Haines City te gaan om een 1 nacht in de villa van Ronald en Monique te logeren. Als de koffers inderdaad morgen in de namiddag in Miami zouden komen, konden ze pas zaterdag in de loop van de ochtend in Haines City gebracht worden, want dan zouden ze met een vliegtuig van Delta naar de luchthaven van Orlando worden gestuurd en vanaf daar de volgende dag met de auto naar Haines City komen. Klonk nogal vaag allemaal. Dat zou ook niet handig zijn, want we vertrekken zaterdagmorgen al vanuit Haines City naar Jacksonville en daarnaast is weer een nieuwe vlucht alleen maar een risico dat de koffers helamaal niet meer terugkomen…

Dus na lang nadenken besloten we om morgen zoals ook de bedoeling was naar de Sawgrass Mall te gaan en daarna terug naar het vliegveld van Miami rond 17 uur en dan maar hopen dat onze koffers er dan zijn. Is wel moeilijk om daar vertrouwen in te hebebn omdat het eerder ook al beloofd was. Daarna gaan we dan, wat later als dat de bedoeling was, naar de villa van Ronald en Monique in Haines City.

We moesten nog een formulier invullen met al onze gegevens en we kregen allemaal een klein zakje met wat nooddingen zoals een kam, een tandenborstel en een scheermesje en verder konden ze niet voor ons doen. Dus daar stonden we dan met alleen onze handbagage, waar natuurlijk niet veel bijzonders in zit (natuurlijk ook geen kleren die geschikt zijn voor het Florida klimaat..)

Was wel even flink balen allemaal, maar we besloten om er maar het beste van de maken op dat moment.

Met de Mia mover gingen we naar Avis waar we de auto hadden gehuurd. Daar hadden ze gelukkig wel goed nieuws, want we kregen een gratis upgrade van de auto, dus er stond een grote Mitsubishi voor ons klaar (voor de liefhebbers, ik heb geen idee watvoor 1 hahaha, misschien komen we daar morgen nog achter).

 

We stelden de tomtom in naar het hotel in Fort Lauderdale en na wat lichte file kwamen we daar rond 19.30 uur aan.

Het hotel ziet er leuk uit, alleen de badkamer is wat verouderd, maar het is toch maar voor 1 nacht, dus dat is niet zo heel erg.

Nadat we de handbagage in onze kamer op de 4^e verdieping hadden gelegd, gingen we bijna direct weer weg (we konden ons toch niet opfrissen en omkleden sniksnik).

Denise had al heel lang geleden bedacht dat ze graag bij The Cheesecake Factory wilde eten de eerste dag en als toetje natuurlijk een lekker stuk cheesecake!

 

We reden een half uurtje naar de Sawgrass Mall en we hoefden maar een paar minuten te wachten voor we aan tafel konden. Tijdens het wachten stonden we watertandend voor de vitrines met cheesecake njamnjam. We moeten er eigenlijk iedere dag gaan eten als we ze allemaal uit willen proberen!

Denise koos voor een pizza margarita en Richard en Majory namen allebei de orange chicken met witte rijst. Het smaakte heel erg lekker! Achteraf hadden we de orange chicken beter kunnen delen, want we hadden echt geen plek meer voor de cheesecake, zo jammer hahaha. En meenemen is niet handig, want we hebben geen koelkast in het hotel. Dus die cheesecake komt vast en zeker wel een andere dag!

 

 

 

 

We gingen nog even via de Target om wat toiletartiklen en water te kopen, maar omdat het al laat was vergaten we uiteindelijk de helft en moesten we nog langs de CVS vlakbij ons hotel. Gelukkig hadden we wel een flesje lenzenvloeistof voor Denise en Richard gevonden.

In het hotel gingen we nog even snel douchen en daarna ons bed opzoeken, want we waren toch wel erg moe.

Hopelijk gaat morgen alles goed en hebben we laat in de middag onze koffers.

Ik ben dit verhaal trouwens op de grond in de badkamer aan het typen, want Richard en Denise slapen nog en het is inmiddels vrijdagmorgen 6 uur haha.